Czas powołania

Czas powołania

wpisS1Wielu z nas chce się dowiedzieć, czym jest powołanie. Najczęściej kieruje się z tym pytaniem do księdza lub zakonnicy. Bardzo często okazuje się, że trudno im dać jasną odpowiedź, bo dotyczy właściwie całego życia konkretnej osoby.
Gdyby jednak scharakteryzować najprościej powołanie, to można by je przedstawić następująco: powołuje Bóg, On daje pragnienie bycia kapłanem.
To Jezus Chrystus pierwszy kieruje słowa „Pójdź za Mną!”. Mistrz wybiera ucznia. Uczeń może zgodzić się lub odrzucić zaproszenie (J 15, 16a: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem”).
powołanie jest Bożym darem, który należy rozwijać przez całe życie.
Słowo „po – wołanie” oznacza wszystko to, co dzieje się po udzieleniu odpowiedzi Bogu. Nie wystarczy zgodzić się, ale trzeba przyjąć konsekwencje decyzji. Po prostu żyć swoim powołaniem, być jemu wierny do końca, nie zważając na różne trudności (J 15, 16b: „Przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał”).
Tylko Kościół ma prawo osądzić, czy dana osoba może przyjąć sakrament święceń. Jeżeli ktokolwiek odczuwa pragnienie służenia Bogu w Chrystusowym kapłaństwie i uważa się za zdolnego do przyjęcia tej posługi, to musi poddać się osądowi Kościoła, ponieważ święci się osoby dla Ludu Bożego, a nie dla celów prywatnych. W ten sposób kandydat przychodzi do seminarium, aby poddać się formacji. Wyróżnia się 4 rodzaje: formację ludzką, duchową, intelektualną i duszpasterską (J 1,39: „Chodźcie, a zobaczycie”).