Nabożeństwo Gorzkich Żali

Nabożeństwo Gorzkich Żali

„Gorzkie Żale” to typowo polskie nabożeństwo. Poza Polską nieznane (za wyjątkiem środowisk polonijnych). Jest to zbiór pieśni o Męce Pańskiej, śpiewany w kościołach w niedziele okresu Wielkiego Postu. Nie można dokładnie określić daty jego powstania. Przyjmuje się, że miało to miejsce na przełomie XVII i XVIII wieku. Wtedy też śpiewane pieśni zostały opracowane, zebrane w jedną całość i opublikowane.

Rozważanie Męki Pańskiej ma naturalnie o wiele starszą tradycję. Na początku XVIII wieku wciąż odprawiano misteria pasyjne, mające swe korzenie w średniowieczu. Pobożność ludzi baroku, pełna emocji, charakteryzująca się osobistym przeżywaniem Męki Pańskiej, potrzebowała jednak nowych form nabożeństw. Takich, które nie tylko relacjonowałyby biblijne wydarzenia, ale też pozwalały ludziom łatwiej wyobrazić sobie to, co czuł Chrystus.

Przyjmuje się, że autorem nabożeństwa jest ks. Wawrzyniec Stanisław Benik CM, (lub Boening) pracujący w kościele św. Krzyża w Warszawie i kapelan sąsiadującego z nim szpitalem św. Rocha. To on po raz pierwszy w 1707 r wydał drukiem książeczkę zatytułowaną „Snopek Myrry z Ogroda Gethsemańskiego albo żałosne Gorzkiey Męki Syna Bożego […] rospamiętywanie”. I tę datę przyjmuje się za początek nabożeństwa. Mirra, jeden z darów Trzech Mędrców dla Nowonarodzonego Jezusa, była zapowiedzią męki i zbawczej śmierci Chrystusa.

Nabożeństwo Gorzkich Żali z kazaniem pasyjnym w naszym seminaryjnym kościele odprawiamy w każdą Niedzielę Wielkiego Postu o godz. 18. 15. Serdecznie zapraszamy.