Św. Wincenty

wpisS2Wincenty a Paulo urodził się 24 kwietnia 1581 w Pouy w południowej Francji. Święcenia kapłańskie przyjął w wieku dziewiętnastu lat mając nadzieję na poprawienie sytuacji materialnej swojej ubogiej rodziny. Po niespełna dziesięciu latach przygód i poszukiwań przybył do Paryża, gdzie przeżył pierwszą poważną próbę wiary rozpoczynającą proces nawrócenia. W 1611 roku został proboszczem w Clichy, praca duszpasterska dawała mu wiele satysfakcji, jednak po dwóch latach za radą swojego kierownika duchowego został kapelanem arystokratycznej rodziny de Gondich.

Przełomowy w życiu Wincentego był rok 1617. W styczniu spowiadając w Gannes umierającego człowieka, który przez całe życie ukrywał podczas spowiedzi swoje grzechy, zrozumiał konieczność głoszenia misji o spowiedzi generalnej. 25 stycznia wygłosił na ten temat pierwsze kazanie, jak mówił – był to duchowy początek Zgromadzenia Misji. W tym samym roku Wincenty został proboszczem w opuszczonej parafii Chatillon-les-Dombes, gdzie stworzył pierwsze Bractwo Miłosierdzia, stowarzyszenie ludzi świeckich pomagających najuboższym.

W 1625 roku po latach poszukiwań woli Bożej Wincenty zakłada Zgromadzenie Misji, którego zadaniem jest głoszenie misji parafialnych oraz formacja duchowieństwa. Niedługo potem w 1633 roku razem z Ludwiką de Marillac zakłada Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia poświęcone całkowicie posłudze ludziom najbardziej potrzebującym.

Kolejne lata życia Wincentego to czas rozwoju założonych wspólnot oraz dzieł związanych z pomocą najuboższym i formacją duchowieństwa. Misjonarze prowadzą rekolekcje dla kapłanów, zakładają pierwsze seminaria duchowne, głoszą misje ludowe, rozpoczynają ewangelizację Madagaskaru oraz Północnej Afryki. Siostry Miłosierdzia, Szarytki, oddają się pomocy chorym, opuszczonym, podrzutkom, więźniom, rannym żołnierzom. Wincenty nieustannie czuwał nad ich pracą wzywając do prawdziwej miłości Boga, ale “w trudzie rąk i pocie czoła”.

Łączenie życia modlitwy z pracą apostolską będzie podstawowym przesłaniem jego życia. W ostatnich latach życia szczególnie zwracał uwagę na postępowanie zgodne z wolą Bożą, w niej widział źródło wszelkiego dobra, które stawało się jego udziałem. Za wzór postępowania stawiał Chrystusa głoszącego Ewangelię ubogim, a za najwyższą zasadę każdego działania uważał miłość, ją też urzeczywistniał do końca życia.

Zmarł w Paryżu 27 września 1660 roku. Został beatyfikowany w roku 1729, a kanonizowany w roku 1737. Papież Leon XIII ogłosił św. Wincentego a Paulo patronem dzieł miłosierdzia.